piątek, 22 sierpnia 2014

Czy tacy jesteśmy dziś?

"List do Diogneta", rozdział V i VI (prawdopodobnie koniec II w.). Sam tekst poznałem dzięki Arathulionowi i pożyczonej mi przez niego książce Pierwsi świadkowie (Wydawnictwo M).

«1. Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem.

2. Nie mają bowiem własnych miast, nie posługują się jakimś niezwykłym dialektem, ich sposób życia nie odznacza się niczym szczególnym.

3. Nie zawdzięczają swej nauki jakimś pomysłom czy marzeniom niespokojnych umysłów, nie występują, jak tylu innych, w obronie poglądów ludzkich.

4. Mieszkają w miastach helleńskich i barbarzyńskich, jak komu wypadło, stosując się do miejscowych zwyczajów w ubraniu, jedzeniu, sposobie życia, a przecież samym swoim postępowaniem uzewnętrzniają owe przedziwne i wręcz paradoksalne prawa, jakimi się rządzą.

5. Mieszkają każdy we własnej ojczyźnie, lecz niby obcy przybysze. Podejmują wszystkie obowiązki jak obywatele i znoszą wszystkie ciężary jak cudzoziemcy. Każda ziemia obca jest im ojczyzną i każda ojczyzna ziemią obcą.

6. Żenią się jak wszyscy i mają dzieci, lecz nie porzucają nowo narodzonych.

7. Wszyscy dzielą jeden stół, lecz nie jedno łoże.

8. Są w ciele, lecz żyją nie według ciała.

9. Przebywają na ziemi, lecz są obywatelami nieba.

10. Słuchają ustalonych praw, z własnym życiem zwyciężają prawa

11. Kochają wszystkich ludzi, a wszyscy ich prześladują.

12. Są zapoznani i potępiani, a skazani na śmierć zyskują życie.

13. Są ubodzy, a wzbogacają wielu. Wszystkiego im nie dostaje, a opływają we wszystko.

14. Pogardzają nimi, a oni w pogardzie tej znajdują chwałę. Spotwarzają ich, a są usprawiedliwieni.

15. Ubliżają im, a oni błogosławią. Obrażają ich, a oni okazują wszystkim szacunek.

16. Czynią dobrze, a karani są jak zbrodniarze. Karani radują się jak ci, co budzą się do życia.

17. Żydzi walczą z nimi jak z obcymi, Hellenowie ich prześladują, a ci, którzy ich
nienawidzą, nie umieją powiedzieć, jaka jest przyczyna tej nienawiści.

VI. 1. Jednym słowem: czym jest dusza w ciele, tym są w świecie chrześcijanie.»

czwartek, 21 sierpnia 2014

12 dróg do większego szczęścia!

Ja chcę szczęścia! Wpierw usuń "Ja", a potem "chcę".
Zostanie samo szczęście :-)
Szczęśliwy jest podobno ten, kto uważa, że życie jest dobre i dostrzega wokół piękno. Takiż jest też cel mojego bloga - przekonać moich szanownych Czytelników, że dobro zwycięża, a piękno jest w każdej małej rzeczy wokół. W ostatnim numerze Charakterów [nr 8 (211) z sierpnia 2014] tematem przewodnim jest szczęście. Teksty są naprawdę ciekawe i dają dużo do myślenia. Polecam. I pozwalam sobie wynotować pewien fajny spis sposobów na szczęście, który znalazłem na str. 22-23:

Co można zrobić, by poczuć więcej szczęścia? Trudno zmienić miejsce zamieszkania, ale można podjąć działania, które - jak dowodzą wyniki badań - mogą zwiększyć nasze zadowolenie z życia. Badaczka szczęścia, Sonja Lyubomirsky odkryła 12 aktywności, które dają poczucie szczęścia. Okazuje się, że każdy może osiągnąć szczęście na swój sposób. Co więcej, sposoby na szczęście chodzą trójkami. Jeżeli dany sposób na Ciebie działa, to prawdopodobnie sprawdzą się też dwa inne, podane w nawiasie!

1. Wyrażaj wdzięczność (4, 7)
Wdzięczność to radość z tego, co dostaliśmy od Boga, losu (w zależności od naszych przekonań) lub od innych ludzi. Warto liczyć błogosławieństwa, pisać do ludzi, którym jesteśmy wdzięczni. Wyrażanie wdzięczności podnosi własną wartość, hamuje gniew, zbliża do ludzi.

2. Ćwicz optymizm (7, 9)
Wystarczy unikać pesymistycznego wzorca wyjaśniania porażek, czyli przestać upatrywać ich przyczyn we własnych cechach, stałych i ogólnych, a dostrzec udział okoliczności zewnętrznych, specyficznych, zmiennych.

3. Zwalczaj skłonność do zamartwiania się (6, 10)
Porażki są nieuchronne. Gorzej, gdy wciąż o nich myślimy. Trzeba nauczyć się wykrywać wcześnie takie złe myśli i robić wtedy coś, co odwraca naszą uwagę.

4. Ćwicz akty życzliwości (8, 9)
Pomagaj w drobnych sprawach innym, obcym ludziom - w komunikacji miejskiej, w sklepie, na ulicy, w swoim domu. Będziesz szczęśliwszy. Niech te akty dobra będą różnorodne.

5. Zacieśniaj relacje z ludźmi (4, 12)
Związek między szczęściem a relacjami z ludźmi jest dwukierunkowy. Szczęśliwi łatwiej nawiązują przyjaźnie, zaś bliskie związki podnoszą zadowolenie z życia.

6. Ćwicz zaradność (7, 10)
Naucz się radzić sobie ze stresem i naucz się rozpoznać, kiedy warto działać i rozwiązywać problem, a kiedy lepiej odpuścić sobie i zająć poprawianiem nastroju.

7. Wybaczaj! (2, 6)
Marek Aureliusz pisał: "Wyzbądź się poczucia krzywdy, a sama krzywda zniknie!". Niewybaczona krzywda trzyma nas w pułapce przeszłości.

8. Rób to, co naprawdę Cię wciąga (9, 10)
Dobrze, gdy robimy coś, co pasuje do naszych motywów. Mogą to być motywy sprawcze (osiąganie celów), dla innych wspólnotowe (przyjaźń).

9. Czerp radość z życia (8, 10)
Doceniaj - jak Epikur - proste przyjemności: radość z samego istnienia, podziw dla natury. Co dzień ćwicz delektowanie się chwilami i prostymi przyjemnościami.

10. Realizuj cele z zaangażowaniem (6, 9)
Cokolwiek robisz, rób to z pełnym zaangażowaniem.

11. Praktykuj religię, rozwijaj się duchowo (6, 12)
Ludzie religijni i praktykujący są szczęśliwsi. Kontakt z Istotą Wyższą daje poczucie sensu życia i dystans do kłopotów!

12. Dbaj o ciało (9, 10)
Badania dowodzą, że zarówno medytacja, jak i ćwiczenia fizyczne, podnoszą poczucie szczęścia. Ale uwaga: wymagają regularnego i długiego stosowania!

Więcej szczegółów w Charakterach!

środa, 13 sierpnia 2014

Jak szczęśliwie żyć według papieża Franciszka


Rady wygłoszone przez Franciszka w wywiadzie dla argentyńskiego tygodnika Viva (wg Tygodnika Powszechnego z 10 sierpnia 2014):

1 Żyj i daj żyć.

2 Dawaj siebie innym... Jeżeli wycofasz się z głąb siebie, grozi ci egocentryzm. Stojąca woda gnije.

3 Postępuj ze spokojem.

4 Konsumeryzm przyniósł niepokój, kosztem kultury zdrowego wypoczynku. Gdy siadacie przy rodzinnym stole, wyłączcie telewizor [a ja bym dodał: wyłączcie tableta, komórkę, laptopa - R. D.]

5 Niedziela jest dla rodziny.

6 Musimy być twórczy w zetknięciu z ludźmi młodymi. Jeśli nie będą mieli perspektyw, sięgną po narkotyki.

7 Degradacja środowiska jest jednym z naszych największych wyzwań. Czy ludzkość nie popełnia samobójstwa przez masowe i despotyczne używanie natury?

8 Potrzeba mówienia źle o innych wskazuje na niską samoocenę: "Myślę o sobie tak źle, że zamiast dodawać sobie, umniejszam innym". Szybkie pozbywanie się złych uczuć jest zdrowe.

9 Możemy inspirować się nawzajem poprzez dawanie świadectwa. Najgorszą rzeczą jest religijny prozelityzm, który mówi: "Rozmawiam z tobą, by cię przekonać". Kościół wzrasta dzięki przyciągnięciu wiernych, a nie nawracaniu na siłę.

10 Żyjemy w czasach wielu wojen - trzeba wykrzyczeć wezwanie do pokoju. Pokój jest na pozór cichy, ale tak naprawdę nigdy taki nie jest - zawsze jest czynny.